آرشیو یادداشت
خلبان شجاعی که با حمله دو فروند جنگنده هم حاضر به تبعیت نشد، نصب العین دشمنان در شجاعت ایرانیان می شود و کشتی همچنان دارد به سمت یمن می رود که روی موج های دریا تماس می گیرند و می گویند به یمن نروید. کشتی وقتی به یمن نرسد، فرقی نمیکند به عربستان برسد یا در آب غرق شود. سبب میشود که خودمان با صدای بلند به جهانیان اعلام کنیم ما ندای مظلوم را شنیدم، مردممان هم کمک کردند، اما کاسه های داغتر از آشی هم هستند که حاضر نیستند وقتی صدای مظلومی بلند شد، به یاری اش بشتابند.
وظیفه ی ما دانشجویان مسلمان به عنوان موذن های جامعه با توجه به حدیث "امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «الرَّاضِی بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِیهِ مَعَهُمْ؛ كسى که به عمل مردمى راضى باشد، شریك آنها محسوب مى‏شود و برای چنین شخصی دو گناه نوشته می شود: إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ الرِّضَى بِهِ؛ یكى گناه آن عمل و دیگرى رضایت به آن» " ابراز انزجار از این عمل خلاف انسانیت و حمایت قاطع و همه جانبه از مسلمانان مظلوم میانمار است تا بوق های تبلیغاتی غرب را که سکوت اختیار کرده اند را در هم بشکنیم و مظلومیت مسلمانان را به جهانیان نشان دهیم و نقاب از چهره ی مستکبران جهان کنار بزنیم. آری این درس عاشورا ست که در برابر ظلم سکوت نکنیم.
شاید سیاستمداران ما مشکلی را حس می کنند که نه تنها فرهنگ جهاد را ترویج نمی کنند، ته مانده اعتقادی درون کتب درسی را هم کم و زیاد و بعضاً حذف می کنند. سیاست ما مشکلی دارد که در عین حال که قلب مردم با رزمندگان جبهه های حق علیه باطل است به بهانه های واهی کشور های زورمند دست از حمایت مستقیم بر می دارد. شاید سیاستمداران مقصر هستند که با کنایه ، طوری برخورد می‌شود که انگار بسیجیان جان بر کف خارج از چارچوب ها و بدون هماهنگی ها و درخواست ها و ... نظم همه چیز را بر هم زده اند.
|< < 1 2 3 4 5 > >|